Vesvese, şeytanın kalbe attığı boş, basit ve batıl düşüncelerdir. Şeytanın kalbe vesvese vermekten başka yaptığı bir şey yoktur. Vesvese, Allah'a yönelen mü'minlere gelir. Eğer kafir ve münafıklar, bizde vesvese yoktur diyorlarsa, doğrudur. Çünkü onlarda, iman, islam, Allah, ahiret, tevbe, zikir, salih amel gibi bir endişe bulunmadığı için, şeytan onları kendi tarafına çekmek için özel bir çaba harcamaz. Zaten onlar, şeytanın dostu ve askerleridir.

Şeytan kendisine düşman olup Allah'ın dostluğuna yönelen, zikre, hayra niyetlenen kimselere musallat olur. Eğer o vesveseden korkulmaz, peşine düşülmez, kendisiyle amel edilmezse hiçbir zararı olmaz. Sahih hadiste belirtildiği gibi mü'min, vesveseye uymadığı ve kötü düşünceleri Allah için terkettiği için bir sevap bile alır.( BkzrBuhari, Tevhid, 35; Müslim, iman, 203-208; Tirmizi, Tefsiru Sure-i Enam, 10 (No:3084); ibnu Hıbban, Sahih, No:380)

Ayrıca Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz, bir hadislerinde nefis ve şeytandan kaynaklanan kötü düşüncelerin, konuşulmadığı ve onlarla amel edilmediği müddetçe affedildiğini müjdelemiştir, (Buhari, Talak, 11; Müslim, iman, 201.)

Ashaptan bazıları Allah Rasûlüne (s.a.v) gelerek:

"Yâ Rasûlellah! Allah, iman ve islam'a dair kalbimize öyle düşünceler geliyor ki, gökten düşüp parçalanmak onları söylemekten daha iyidir; bunun sebebi nedir?" diye sordular; Efendimiz (s.a.v):

"Bu sırf imandır; sizde bulunan imanın alâmetidir."( Müslim, iman, 209-211; Nesai, Ameli'l-Yevmi, 201; Ebû Ya'la, Müsned, No: 4128; Heysemî, Mecmau'z-Zevâid, l, 33.) buyurdu. Yani, siz Allah'a ve ahirete yöneldiğiniz için şeytan vesvese ile kalbinizi çelmeye, içindeki iman cevherini çalmaya çalışıyor. Endişe etmeyin bu sizin mü'min olduğunuzun alametidir, buyurdu.