Meclislerine "A'lâ" denmesi makamlarının yüksek oluşundandır. Bir de bu melekler Allah katında büyük bir itibara sahiptirler. (Mubârekpûrî, Tuhfetü'l-Ahvezî Şerhu Câmii't-Tirmizi, IX, 74.)

Melekler meclisinin reisi Hz Cebrail'dir (a.s). İlahi hükümler ve görecekleri vazifeler meleklere orada bildirilir. Bu melekler yeryüzünde hayır üzere giden, hak yolda yürüyen ve Allah'ın dinini ihya için uğraşan salih mü'minlere devamlı dua eder, manen destek verirler. Allahu Teala, sevdiği kulları bu mecliste anar, onları meleklerine tanıtır ve bu sevgiyi Cebrail vasıtasıyla bütün gök ehline ilan ettirir. (Buhari, Edeb, 41; Müslim, Birr, 48; ibnu Hıbban, Sahih, l, 291.)

Kamil insanlar ruhlarıyla bu yüksek meclise katılırlar. Şu ayette buna bir işaret vardır: (Bkz: Şah Veliyyullah, Huccetullahi'l-Bâliğa, l, 56-62.)

"Ey huzur ve sükuna kavuşmuş nefis sahibi kulum! Sen Rabbinden razı, Rabbin de senden razı olarak Rabbine. dön; katıl seçkin kullarımın arasına, gir cennetime." (Fecir, 27-30. )

Meleklere iman olmadan din olmaz. Özellikle vahiy meleği Allahu Teala ile peygamberi arasında elçilik görevi yapmaktadır. İlahi hükümlerin bize gelişi melek vasıtası ile olmuştur. Kur'an-ı Hakim meleklerin reisi Hz. Cebrail ile Rasulullah (s.a.v) Efendimize indirilmiştir.

Melekler mü'minlerin dostudur. Melekler, bütün insanlığa rahmet sebebidir. Bir kısım melekler insanlarla içice yaşamakta; her gün insanın yanında, sağında, solunda görev yapmaktadır. Ölürken ve ölümden sonra herkes melekleri görecek, seslerini işitecektir. Ancak bir kısım melekler Allahu Teala'nın selamını müjdeleyerek mü'minleri sevindirecek, bazı melekler de azabını haber vererek kâfir ve münafıkları üzecektir.

Arifler demişlerdir ki: İnsan meleklerin ahlakıyla ahlak-lanınca melekler onu tanır, sever ve hürmet eder. insan, melekler gibi özü temiz, sözü temiz, gönlü temiz, işi temiz, zikri temiz, fikri temiz olursa Allah katında meleklerden daha kıymetli olur; yerde gökte sevilir. Ona insan-ı kâmil denir.