Bütün peygamberler, düşük hallerden, nefret edilecek durumlardan uzak ve temizdirler.

Bütün peygamberler, temiz, iffetli, namuslu anne ve babalardan gelmişlerdir. İlk insan Hz Adem (a.s) topraktan yaratılmış, Hz. isa (a.s) babasız olarak annesi Hz. Meryem'in rahmine Cibril vasıtası ile ilka edilmiştir. Yüce Rab-bimiz böyle murad etmiş, kudretini öyle tecelli ettirmiştir.

Bütün peygamberler, güzel yaratılışlı, sevimli, sağlam vücutlu, dirayetli, cesaretli kimselerdir. Çirkin yüzlü, sevimsiz görünüşlü, devamlı hasta ve yatalak vücutlu, beceriksiz, korkak bir peygamber yoktur. Olması da mümkün değildir. Çünkü peygamber devamlı halkın içinde bulunması gereken ve herkes tarafından örnek alınacak bir insandır.

Hz. Eyyüb (a.s) bir imtihan olarak ciddi bir hastalık geçirmiştir. Şerefli bedeni zahirde zarar görmüştür. Fakat bu hastalığı devamlı olmamıştır. Hele insanların kendisinden nefret edeceği bir vaziyete hiç düşmemiştir. Vücudunu kurt yemesi, insanların onu bir araziye atması ve kaçması ile ilgili rivayetler doğru değildir. Yahudilerin uydurmasıdır.( Muhammed Edib Keylani, Avnu'l-Mürid Şerhu Cevhereti't-Tevhid, 765-766.)

Peygamberler, fazilet bakımından Allah katında meleklerden daha üstündür. Peygamberler de kendi aralarında farklı derecelere sahiptir. Cenab-ı Hakk: "Biz peygamberlerden bir kısmını diğerine üstün kıldık."( Bakara, 253; Isra, 55.) buyurmaktadır. Bütün peygamberlerin en üstünü ve imamı Hz. Muham-med (s.a.v) Efendimizdir. Ondan sonra "Ülü'l-Azim" sıfatın-daki peygamberler gelir. Bunlar, derece sırasına göre Hz. İbrahim, Hz. Musa, Hz. İsa ve Hz. Nuh Efendilerimizdir. Onları diğer peygamberler takib eder.( Edib Keylani, a.g.e, 786.) Biz hepsine birden iman eder, hürmek gösteririz.