Enes şöyle anlatır: Ashâbın yanından bir cenaze geçti. Onu övdüler. Hz. Peygamber de Vâcib oldu' dedi. Biraz sonra başka bir cenaze geçti, onun hakkında da kötü konuştular. Hz. Peygamber 'Vâcib oldu' buyurdu. Ashâb "Bu nasıl olur, ikisi için de Vâcib oldu' dediniz'' dediler. Hz. Peygamber 'Övdüğünüze cennet, kötülediğinize de cehennem vâcib oldu. Çünkü sizler yeryüzünde Allah'ın şahidlerisiniz' diyerek, bu sözü üç defa tekrar etti. (Tayalîsî, İmam Ahmed, Buhârî, Müslim ve Nesâî)
Süfyan b. Uyeyne288 şöyle demiştir: 'Övülen bir kimse, nefsini bildiği takdirde övgü kendisine zarar vermez'. Sâlih kullardan birisi övüldü ve bu sâlih kul dedi ki: 'Ey Allahım! Senin şu kulların beni tanımıyorlar. Oysa sen'beni tanıyorsun!'
Başka bir sâlih kul övüldüğü zaman şöyle dedi: 'Ey
Allahım! Senin şu kulun seni kızdırmak sûretiyle bana yaklaştı ve ben seni
ondan nefret ettiğime şahid tutuyorum'. (İbn Ebî Dünya)
Hz. Ali (r.a), övüldüğü zaman şöyle demiştir: 'Ey Allahım! Onların
bilmediklerini benim için affet ve söylediklerinden dolayı beni sorumlu
tutma! Beni onların zannettiğinden daha hayırlı kıl!'
Bir zat Hz. Ömer'i (r.a) övdü, karşılık olarak Hz. Ömer ona şöyle dedi: 'Sen hem beni, hem de kendi nefsini helâk etmek mi istiyorsun?!'
Bir kimse Hz. Ali'yi yüzüne karşı övdü ve aynı zamanda Hz. Ali'nin kulağına, bu adamın aleyhinde konuştuğu haberi gelmişti. Cevap olarak Hz. Ali ona şöyle dedi: 'Senin dediğinin altında, nefsindekinin de üstündeyim!'
287)Müslim
288)Ebu İmran'ın oğlu olan bu zat Hilâlî kabilesindendir. Güvenilir, hâfız,
fâkih, önder ve hüccetti. H. 198 senesinin Receb ayında vefat etmiştir